Kaal in het openbaar

Wat ik gisteren vergat te vertellen, maar wat wel erg grappig was, was voor het maken van de röntgenfoto van mijn gebit. Ik kwam het kamertje binnen en een lieve wat oudere dame moest me in dat apparaat instaleren. Ik denk dat deze dame vast zit in bepaalde routine gesprekjes. Je moet je even inbeelden dat ik daar sta met mn mutsje op. Dat mutsje is voor heel Nederland symbool voor kaalheid, veelal door kanker. Anyway sta ik daar.. vraagt die beste dame doodleuk: ‘Heeft u nog speldjes of knipjes in uw haar?’ Waarop ik mijn, nu nog behaarde, wenkbrauwen frons, het mutsje van mn kop trek en haar direct vraag ‘welk haar?’ Ik denk dat mevrouw enorm schrok van het feit dat ze een toch best wel domme vraag had gesteld en mijn reactie hierop want alles ging daarna fout. Ze liet dingen uit haar handen vallen. De knopjes werkte niet mee en er was even een panische chaos . Ik had de grootste lol in mezelf. De volgende keer zal ze wel even dubbel checken voordat ze deze vraag stelt denk.

Vanmiddag ging ik met pa mee naar de Albert Heijn. Ik had er niet over nagedacht dat ik niks op mijn hoofd had. Ik bleek een ware attractie. Mensen staren je aan of na. En kinderen vinden me doodeng 😂

Mijn neefje vind het wel erg leuk. Die vroeg vanavond tijdens het eten of hij mijn kale hoofd mocht zien. Dus ik deed mijn mutsje af en toen vroeg hij of hij mijn kale hoofd mocht voelen. 😍 en dat vond ie best gek! Maar hij gaat er verbazingwekkend leuk en goed mee om! Ik had nieuwe oorbellen gekocht en hij zei gelijk dat ie ze zo mooi vond !

Gisteren avond was echt een heerlijke avond! Ondanks het slechte voetbal!

Vandaag nog mooier weer dus vanmorgen mijn kale batsie met factor 50 ingesmeerd en even geprobeerd die witte gloed er iets af te krijgen. Maar als je geen zon op je hoofd gewent bent valt het best tegen. Jemig wat is dat heet!

Pa had heerlijke hamburgers gemaakt en die hebben we net lekker op de barbecue gebraden en gegeten!  Dit weer maakt alles nog zoveel leuker 😊

Nu even plat! Dat heb ik vandaag voor het eerst niet gedaan tussendoor en dat merk ik dus wel! Ik voel me verder goed! Ik vind dit wel een leuke fase 😂 ik ben snel en erg moe, maar ik heb geen zware pijnen of andere erge dingen. Dus dat is heel fijn.

4 gedachten over “Kaal in het openbaar”

  1. Moest erg lachen om je verhaal, maar van die mevrouw niet echt subtiel. Ja geloof graag dat mensen je af en toe staan aan te gapen, zag dat ook vaak als ik tijdens mijn werk met verst. Gehandicapten over straat liep. Je wordt dan een atractie🤔.
    Hoop dat ze maandag wat subtieler zijn tijdens de onderzoeken.
    In iedergeval vast veel succes maandag

  2. Hey Lin,

    Dat aangaap-probleem is instant te verhelpen hoor: gewoon naast mij gaan lopen 😉

    En nog in reactie op je vorige blog, over maskers. Voor maskers moeten ze bij mij zijn, jij bent gewoon je eigen authentieke zelf en mensen die je kennen, weten dat natuurlijk ook. Als je je niet gedraagt volgens het beeld dat velen hebben, geeft dat kortsluiting in hun grijze pudding. Iedereen gaat op een andere – zijn eigen – manier om met ziekte en tegenslag en daar is geen handleiding voor. Dus gewoon je eigen gang blijven gaan.

    Die burger zit er superstrak uit, speciaal kruidenmixje?

    Geniet van je dag, het wordt warm!

    * Overhandigt een bosje Dille*, zet maar op de vaas!

    *Strooit wat doperwt-confetti ter verhoging van de feestvreugde*.

    Liefs,

    Andy McB.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *